Hyper Text Markup Language (hipertekstowy język znaczników) to najpopularniejszy obecnie język do tworzenia witryn internetowych, wymyślony w 1989 roku przez Tima Berners-Lee.
HTML jest teoretycznie aplikacją SGML-a. Od 1994 roku rozwojem HTML-a zajmuje się powołana przez Tima Berners-Lee organizacja World Wide Web Consortium (W3C), do której obecnie przynależy ponad 400 organizacji, firm, agencji rządowych i uczelni z całego świata. Najnowszą wersją HTML jest wersja 4.01 z 24 grudnia 1999 roku.
Język ten służy do semantycznego opisu dokumentu. Do tego celu wykorzystywany jest ograniczony zbiór elementów. Każdy element składa się ze znacznika otwierającego i zamykającego. Pełna lista elementów dostępna jest na stronie standardu HTML. Ponadto elementy mogą mieć atrybuty. Pełna lista atrybutów jest dostępna na stronie standardu HTML. Każdy dokument HTML zaczyna deklaracja DTD, za pomocą której przeglądarki identyfikują wersję użytego języka.
Od ukończenia rekomendacji HTML 4.01 W3C porzuciło rozwój HTML-a na rzecz Extensible HyperText Markup Language (XHTML - rozszerzalny hipertekstowy język znaczników).
Alternatywą dla W3C jest Web Hypertext Application Technology Working Group (WHATWG) zrzeszająca producentów przeglądarek oraz osoby zainteresowane rozwojem ogólnopojętego WWW. W przeciwieństwie do W3C – WHATWG opracowuje kolejną wersję HTML-a (piątą), która ma być kompatybilna wstecz. W3C postanowiło również przyłączyć się do rozwoju HTML5, porzucając XHTML2.0.